Nieuwsbrief 13 – Oktober 2011 De BodemOnderZoeker gesloopt!
Ooit was ik zelf 1 van de eerste monsternemers die zich kwalificeerde voor ALLE VKB protocollen. (1018 t/m1025). Ik deed dat bovendien met 1 geïntegreerd examenproject, waarbij tegelijkertijd allerlei monsternames door elkaar liepen op 1 terrein. Ik legde daarmee de kwaliteit en de examenlat voor mezelf heel hoog weg.
In de jaren daarna ben ik ons(steeds groeiende) team altijd in het veld voorgegaan als leermeester en voorbeeld. Ik heb tot aan het moment dat ik door ernstige ziekte werd getroffen in 2006 (o.a. hart en herseninfarct veroorzaakt door, zoals later bleek Ziekte van Lyme) niet alleen altijd mijn volledige certificatie overeind gehouden, ik heb het werk in het veld ook altijd praktisch uitgevoerd, omdat ik vond en vind dat iemand die binnen ons vakgebied kwaliteitcoördinator en projectleider wil zijn, ook zelf het bewijs moet leveren dat hij de materie tot in detail beheerst.
Op 24 februari 2011 heeft De BodemOnderZoeker voor de derde keer binnen een jaar te maken gekregen met VROM Inspectie. We werden ”uitgenodigd” voor een “gesprek”, doch het bleken in werkelijkheid keiharde verhoren waarbij mensen tot diep in de nacht verstoken bleven van voedsel, en in sommige gevallen ook hun medicijnen. We hebben toen moeten ervaren dat 1 van de medewerkers al gedurende langere tijd en systematisch qua monstername had gerommeld, en dat zulks door medewerkers van het bevoegd gezag al begin 2009 was geconstateerd. Die constatering werd vervolgens, zowel tegenover de CI, alsook tegenover ons bedrijf, twee jaar onder de pet gehouden. Om “”de zaak rond te kunnen maken””, zo stelde men onomwonden. Het betrof hier het langst in dienst zijnde personeelslid. De bedrijfsleiding kon de dag er na niets anders doen dan de betrokkene, hangende het resultaat van intern onderzoek, schorsen cq. op non-actief stellen.
Wat u van deze werkwijzen van VROM Inspectie moet vinden weet ik niet, maar op mij is het overgekomen als een verfoeilijke en onwettige aanpak. Bij later onderzoek ten behoeve van voorbereiding van ons verweer hiertegen, in een poging de werkgelegenheid van ongeveer 10 man te redden, bleek dat ook.
Een tweede monsternemer legde op 25 februari j.l. ook per direct zijn taken neer omdat hij, zoals hij het zelf stelde: geen minuut langer werkzaam wilde zijn in een branche die door de overheid als systematisch crimineel wordt beschouwd. Daarmee was onze monsternemende capaciteit binnen 24 uur gehalveerd. Dat betekende tegelijkertijd ook een enorme omzetschade.
In de maanden daarvoor was het bedrijf al getroffen geworden door een gerechtelijke uitspraak in een proces dat het best met de juridische term “”misslag”’ kon worden betiteld (schade € 150.000,--), en enkele weken daarna met een administratrice (6 jaar in dienst) die over langere tijd haar taken had verzaakt, en daarmee een financiële en administratieve puinhoop creëerde waarvan het tot maart van dit jaar duurde voor dat de (enorme) omvang van de aangerichte schade definitief duidelijk was. Dit bleek mogelijk ondanks driemaandelijkse controle door een accountant.
Die accountant, geconfronteerd met de feiten, verdween vervolgens ook met de noorderzon. Het geeft te denken. Ik heb vanaf september 2010 uiteindelijk op vier plaatsen tegelijk moeten strijden om te redden wat er nog te redden viel. 1. Bij de rechtbank te Breda moesten we in hoger beroep een uiterst discutabele beslissing aanvechten (kostte veel geld);
2. tegelijkertijd dienden we een administratieve puinhoop van mythische omvang op te ruimen( dit ondanks een toeziend accountant die elke 3 maanden de administratie “”controleerde””) en daarna moesten we de ontstane financiële gaten te dichten (euro 117.0000,--).
3. Daarnaast was bijna de helft van onze monsternemende capaciteit per 25 februari 2011 weggevallen, waardoor de omzet halveerde en er 6 man op kantoor acuut overbodig werd.
4. Last but not least diende ik op te komen tegen een Beschikking van VROM Inspectie, die ons bedrijf in haar geheel wenste te sluiten, als gevolg van het over langere tijd door hen gedoogde, falende werk van 1 persoon. En ook dat bedreigde opnieuw, na een grote personele en interne reorganisatie in de loop van dit jaar het nog overgebleven (feitelijk onschuldige) personeel in hun bestaansbron.
Daarbij komt nog dat uiteindelijk de twee personeelsleden die deze puinhoop veroorzaakten, ook nog meenden hun ontslag te moeten aanvechten. Ook dat kostte opnieuw erg veel geld. Geld dat toch al heel erg schaars geworden was.
Fier durf ik te zeggen dat in het voorbije jaar zeven dagen per week dag en nacht is gewerkt om het bedrijf qua personeel, kwaliteitzorg, en financiën te reorganiseren, en dat ikzelf daarnaast zo goed en zo kwaad als door de omstanidgheden nog mogelijk was, de verdedigende taken heb opgenomen.
Daarbij werd De BodemOnderZoeker o.a. gehinderd door totaal falende Arbeidswetgeving ten opzichte van dit soort situaties, onbegrip bij UWV GAK, trage onderbouwing van feiten bij VROM Inspectie, waardoor we noodgedwongen o.a. een “schorsing” situatie moesten laten voortbestaan. De betrokkene verdween daarna, voor dat de feiten “”hard”” werden in de ziektewet, en was niet meer te ontslaan. Kostenpost incl. medische begeleiding tussen 5 en 6 duizend euro per maand.
Ik besloot, vanuit mijn grote ervaring, en in het rotsvaste geloof dat ook mijn eigen certificatie nog volledig overeind stond, zelf het voortouw te nemen in het veld. Dit omdat het veldteam dat overbleef nog jong was, en ondersteuning nodig had bij de moeilijkere klussen. Dit ondanks mijn leeftijd en ondanks lichamelijke ongemakken.
Daarnaast heb ik zeer veel tijd moeten investeren in onderzoek naar wat was gebeurd, en het schrijven van verweer en verweerschriften. (Uiteindelijk ligt er 4.400 pagina’s zeer gedetailleerd verweerschrift bij de Raad van State en VROM Inspectie). Ook daardoor lijdt de structuur en werkkwaliteit van het bedrijf onder het juk van de bedreigingen die haar voorliggen. Immers je kunt je aandacht dan niet tegelijkertijd geven aan de dingen die er echt toe doen, namelijk het werk van en voor de klanten.
Saillant detail is dat het geknoei van de betrokken monsternemer uiteindelijk ook intern kon worden bewezen door een toevallige aanvaring met een aannemer over een wijze van werkuitvoering die””plotseling anders was, dan hij gewend was!””. We moesten die andere monsternemer maar sturen. Die deed niet zo moeilijk.
Voorgaande week bleek, tijdens externe audits, dat ik (en dat is ook zo) door de nood van het tekort aan monsternemers, geheel zelfstandig enkele monsternames (SIKB-BRL-1001, 2001 en 2002) heb volvoerd in het noorden van het land. Letterlijk als ik op weg naar huis ging. Gisteren bleek dat ikzelf binnen Agentschapnl.nl, in tegenstelling tot wat mijn hele team en ikzelf altijd hebben gedacht, niet meer als monsternemer, binnen die protocollen zichtbaar, geregistreerd was. Wie de historie van de registratie binnen Agentschapnl.nl nakijkt, zou bovendien tot de conclusie kunnen komen dat ik nooit als zodanig geregistreerd ben geweest. Hoe dit ooit heeft kunnen ontstaan weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik de fout gemaakt heb dit nooit te controleren, omdat ik er van uit ging dat de administratie van Agentschapnl.nl correspondeerde met onze eigen ISO Handboeken en werkboeken. Wat ik heb geconstateerd is dat de lay-out van de site van Agentschapnl.nl veranderd is. Ik moet bij het overzetten van data zijn weggevallen of zo.
Daarmee ben ik onwetend/onkundig gebleven van feiten die bij Agentschapnl.nl administratief anders waren dan ik dacht zeker te weten. Ik heb ze dus ook nooit “”hersteld””. Wat tamelijk eenvoudig had gekund middels het schrijven van een paar brieven en/of het ondergaan van een “”veld-audit””. Het ironische is dat ik bij de protocollen 2001 en 2002, als gediplomeerd intern auditor, zelfs mezelf had mogen voordragen. Daarbij zal verder aan een ieder die mij kent onmiddellijk duidelijk zijn dat ik vanuit ruim 20 jaar ervaring menig auditor les kan geven als dat zou moeten.
De auditor stelde vast dat ik, formeel administratief juridisch gezien, buiten mijn boekje was gegaan, en deelde, zonder verder onderzoek te willen uitvoeren mede, dat dit voor hem reden was om zonder enige terughoudendheid of begrip voor de ontstane situatie De BodemOnderZoeker met onmiddellijke voor te dragen voor intrekking van alle certificaten. Voor de tweede maal in korte tijd wordt daarmee het hele bedrijf en al het werkzame personeel betrokken in sancties voor fouten die door 1 persoon zijn gemaakt.
In mijn geval durf ik te stellen: dat ik dat onbewust en in het vuur van de strijd heb gedaan. En dit zeker niet met kwaliteitgevolgen voor het uitgevoerde werk, Maar toch?
Al de volgende dag werd het aangetekende schrijven die daar bij hoort door ons bij de gewone post bezorging ontvangen. De conclusie die wij trekken is, dat de brief al moet zijn aangemaakt feitelijk voordat de audit zelf bij ons werd uitgevoerd. Dat hiermee tegelijkertijd wordt veroorzaakt dat de overheid ons (gegronde) verweer niet hoeft te behandelen c.q. openbaren, en dat het handelen van VROM Inspectie grote kans heeft daarmee tegelijkertijd onder de mat te worden geschoven, komt hen waarschijnlijk wel erg goed uit. Sommige mensen rondom ons heen sluiten kwade opzet en opgelegd pandoer dan ook niet uit. Als dat waar zou zijn, dan is dat een brute verkrachting van de rechtstaat. Maar vooralsnog willen we daarin niet geloven. Dit alhoewel de door ons ervaren feiten er wel toe neigen.
De situatie was al zodanig dat De BodemOnderZoeker zich inmiddels financieel geen enkele misser meer kon permitteren. De bovenstaande oorzaken hadden het weerstandsvermogen van het bedrijf al te zeer en te ernstig uitgehold. De thans ontstane situatie betekent het definitieve einde van De BodemOnderZoeker omdat het bedrijf geen personeelslasten meer kan dragen als niet mag worden gewerkt. Dit gebeurt op de dag af 15 jaar na haar geboorte.
De omzet terugval, de onmogelijkheid om kosten snel te reduceren, en niet te vergeten de continue noodzaak tot rechtskundige bijstaand hebben het laatste restje weerstandsvermogen aan het bedrijf ontnomen. In de voorbije dagen is het quorum van het Bestuur van de Stichting Administratiekantoor (per saldo de aandeelhouder) meerdere malen in spoedvergadering bijeen geweest ten einde de ontstane situatie te bespreken. Tijdens die bijeenkomst zijn de navolgende besluiten genomen: 1. A.s. woensdag 19 oktober 2011 zal bij de Rechtbank te Middelburg het faillissement van
Tot aan die datum kan nog onder certificatie worden gewerkt, maar er wordt met ingang van vandaag gezocht naar oplossingen om zo snel mogelijk, liefst per direct, veldwerk en nog op te starten orders onder te brengen bij iemand anders. 3. Per faillissementdatum zal het lopende rapportage werk worden afgemaakt door ReinZee Trading Nederland BV. Immers: rapporteren is geen gecertificeerde bezigheid. Dus dat mag. Het zusterbedrijf neemt tijdelijk de honneurs waar teneinde zaken van lopende orders voor klanten te kunnen afwikkelen. De baten zullen, na aftrek van de nog te maken kosten, toevloeien aan crediteuren.
4. Er komt geen doorstart. De reden hiervoor is dat ik, na de vaststellingen van de afgelopen uren, mezelf aangeschoten wild zou blijven voelen. Dit zelfs als ik zou terugtreden naar de achtergrond. Dit alhoewel ik voor mezelf weet dat ik kwalitatief achter mijn werk kon en kan staan. Het team zou onder mijn leiding nooit meer een faire kans krijgen. Dat blijkt ook wel uit het voorstel om de certificatie in te trekken, gekoppeld aan de voortslepende juridische procedures op dat punt. De zakelijke en financiële risico’s zijn gewoon te groot. Dit zowel voor mezelf als voor leveranciers. In een land, waar regeltjes belangrijker zijn dan de kwaliteit van het werk zelf, zou ik nadien altijd met argusogen worden bekeken. Dat kan en wil ik mezelf niet aandoen.
5. In deze overwegingen hebben o.a. ook het in de nieuwe SC-540 (Wet per 1 januari 2012) voorgestelde sanctieregime een rol gespeeld. Ook de risico’s daarvan zijn voor een (her-) startend bedrijf niet te overzien. Want….. de kans dat ook heel ervaren mensen nooit fouten zullen maken, is niet zo groot. Mijn eigen gemaakte, en bovenstaand beschreven, fouten tonen dit helder en eenduidig aan. Ik zal in de komende weken datgene doen dat van mij verlangd mag en kan worden om de boedel in goede harmonie en orde af te wikkelen in samenhang met de curator. De administratie is op orde en er zijn geen grote fiscale en andere achterstanden.
Bestuur en Ikzelf danken iedereen voor het vertrouwen dat vele jaren lang in ons is gesteld. Net zoals wij het team dat overbleef dankbaar zijn voor hun loyaliteit, hun vertrouwen en tomeloze inzet voor klanten en bedrijf.
Het spijt ons meer dan wij uitleggen kunnen, dat wij u dit bericht moet zenden.
Wie met mij persoonlijk wil corresponderen cq. contact opnemen, kan dit doen onder : janwillem.hajee@hotmail.nl.
Het mag duidelijk zijn dat ook ik, vanaf waarschijnlijk einde deze maand, werkloos zal worden en beschikbaar ben voor werk en/of projecten.
In tegenstelling tot de collega medewerkers, heb ik mogelijk geen enkel recht op een uitkering, omdat ik privé net over de grens in de BRD woon. Ik kan werk goed gebruiken.
Met vriendelijke Groet,
Willem Hajee
Keetweg 11, 4341BJ, Arnemuiden tel. 0118-640642 Fax. 0118-634630 |